Benedykt XVI pozdrowił polskich pielgrzymów idących na Jasną Górę. "Szczególne wyrazy duchowej jedności" skierował do uczestników Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej oraz Warszawskiej Pielgrzymki Akademickiej, "którzy po raz trzydziesty wędrują do tego narodowego sanktuarium, aby przez wstawiennictwo Maryi polecać Bogu sprawy osobiste i społeczne". Wszystkim pątnikom podziękował "za modlitwy w intencji Papieża i Kościoła". Poniżej publikujemy słowa Benedykta XVI wypowiedziane po polsku po południowej modlitwie "Anioł Pański" w Castel Gandolfo.

O kontynuowanie wielkodusznej i wiernej służby Kościołowi oraz wspomaganie swych księży w przybliżaniu Jezusa światu zaapelował Benedykt XVI podczas dzisiejszej audiencji ogólnej w Watykanie. Na placu św. Piotra zgromadziło się ponad 80 tys. osób, z czego zdecydowaną większość, ponad 53 tys., stanowili ministranci z całej Europy. Największe ich grupy przybyły z krajów języka niemieckiego. Z tego względu swą główną katechezę prezentującą postać patrona ministrantów – św. Tarcyzjusza Benedykt XVI wygłosił w swym ojczystym języku.

Drodzy bracia i siostry, w tych dniach przypada wspomnienie liturgiczne kilku Świętych. Wczoraj wspominaliśmy św. Ignacego Loyolę, założyciela Towarzystwa Jezusowego. Żył w XVI wieku, nawrócił się po lekturze żywotu Jezusa i innych Świętych podczas długiej choroby spowodowanej raną odniesioną w bitwie. Był tak pod wrażeniem tych stronic, że postanowił pójść za Panem. Dziś wspominamy św. Alfonsa Marię de’ Liguori, założyciela redemptorystów, żyjącego w XVIII wieku i ogłoszonego patronem spowiedników przez czcigodnego Piusa XII. Miał świadomość, że Bóg pragnie, aby wszyscy byli święci, każdy zgodnie ze swoim stanem.

Za każdym razem, gdy odmawiamy “Ojcze nasz”, głos nasz splata się z głosem Kościoła, ponieważ kto modli się, nie jest nigdy sam - powiedział Benedykt XVI w rozważaniu poprzedzającym południową modlitwę maryjną “Anioł Pański” w Castel Gandolfo. Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam Jezusa skupionego na modlitwie, nieco z dala od swoich uczniów. Gdy skończył, jeden z nich powiedział do Niego: “Panie, naucz nas się modlić” (Łk 11, 1). Jezus nie oponował, nie mówił o dziwnych czy ezoterycznych formułach, lecz z wielką prostotą rzekł: “Kiedy się modlicie, mówcie: «Ojcze»” i nauczył “Ojcze nasz” (por. Łk 11, 2-4), opierając ją na własnej modlitwie, którą kierował do Boga, swego Ojca.